متخصصان برای درمان اعتیاد جنسی از :

۱- روان درمانی شامل :

شناخت درمانی فردی، گروه درمانی ،برنامه های حمایتی

 

۲ -درمان های داروئی استفاده می نمایند

پزشکان می‌گویند رفتارهای جنسی اجباری و بی‌اختیار ممکن است برای بعضی‌ها مشکل‌آفرین باشد و باعث شود آن ها به رفتارهای خود تخریب‌کننده‌ای روی آورند که ناشی از میل جنسی‌شان است....بسیاری از مشاهیر در زمینه های ورزشی ، گویندگی و .... که پس از چند رسوایی جنسی در محل کار، از شغلشان اخراج شده اند. ادعای آنان و دیگرانی که مشابه آنها هستند، این است که آن ها بیمارند و بیماری‌شان اعتیاد جنسی است! آیا پزشکان نیز ادعا را تایید می‌کنند؟
اغلب آنان به بیماری‌شان اعتراف کرده‌اند و وارد برنامه‌های درمان اعتیاد جنسی شده‌اند. متخصصان بهداشت روانی نیز توافق دارند که برخی افراد به نحوی غیرقابل کنترل و زیان‌رسان، خود را در رفتارهای جنسی غرق می‌کنند و واقعا نمی‌توانند جلوی خودشان را بگیرند. اما در این مورد که آیا این نوع رفتار را باید یک اعتیاد به حساب آورد یا یک اختلال روانی، هنوز اختلاف نظر هست.

آیا می‌شود نام این بیماری را اعتیاد جنسی گذاشت؟

در نسخه جدید «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» که روان‌پزشکان برای طبقه‌بندی بیماری‌های روانی از آن استفاده می‌کنند، یک رده جدید برای اعتیادهای رفتاری قرار داده شده که اعتیاد به امور جنسی را شامل نمی‌شود.

دکتر مارتیناپی‌کافکا، استادیار بالینی روان‌پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد و یکی از اعضای تجدیدنظرکننده این راهنما، می‌‌گوید: «در حال حاضر شواهد تجربی کافی برای نامیدن این اختلال به نام «اعتیاد جنسی» وجود ندارد.» اما روان‌درمان‌گران فعال در حوزه اعتیاد جنسی، با این نظر موافق نیستند. داگلاس وایس، روان‌شناس و مدیر اجرایی مرکز مشاوره قلب در کلرادو اسپرینگ، در این باره می‌گوید: «ما بیش از 28 سال است که در حال درمان چنین معتادانی هستیم!» اما دکتر کافکا می‌گوید: «مشکلاتی در مورد تلاش برای گنجاندن رفتارهای اجباری جنسی در مدل روان‌پزشکی پذیرفته‌شده برای اعتیاد وجود دارد.»

ثابت نشده است که مانند اعتیاد به مواد مخدر، فرد معتاد جنسی نیاز به مقادیر فزاینده رفتار جنسی برای رسیدن به همان میزان ارضا در دفعات قبل داشته باشد. اگرچه برای این افراد، مشکل است که جلوی رفتارهای جنسی‌ ـ ‌اجباری خود را بگیرند اما هنوز پژوهشگران مطمئن نیستند که این بیماران هنگام قطع این رفتارها دچار علایم ترک شوند.
همچنین اعتیاد به امور جنسی اگرچه شامل دست زدن به رفتارهای پرخطر و ماجراجویانه می‌‌شود اما شواهد قوی وجود ندارد که مانند سایر اشکال اعتیاد، میزان این رفتارها در طول دوره اعتیاد جنسی اوج بگیرد.
به قول دکتر کافکا، مشکل در تلاش برای به کار بردن مدل اعتیاد برای فعالیت‌هایی است که ماهیتی زیستی دارد. او می‌گوید: «اعتیاد به مصرف مواد مخدر یا قماربازی آن‌قدر مانند تمایل به فعالیت جنسی، منشأ زیستی ندارند. همه ما غذا می‌خوریم، می‌خوابیم و به فعالیت‌های جنسی می‌پردازیم و مشکل است به رفتاری که بخشی از زندگی معمول انسان است، برچسب اعتیاد زد.» روان‌پزشکان توانسته‌اند اختلالات در سائق‌های زیستی را تشخیص داده و مورد بررسی قرار دهند، بدون اینکه آنها را اعتیاد بنامند. برای مثال، افرادی را که به‌طور بی‌اختیار و اجباری در غذا خوردن افراط می‌کنند، مبتلا به جوع عصبی می‌نامند، نه معتاد به غذا.

اختلال پرکاری جنسی

وایس پیشنهاد می‌کند که یک رده جدید بیماری به نام اختلال پرکاری جنسی یا فعالیت جنسی بیش از حد در راهنمای تشخیص بیماری‌های روانی تعریف شود که رفتارهایی را که تا به حال اعتیاد به امور جنسی خوانده می‌شد، دربرگیرد.

این رده تشخیصی جدید شامل فعالیت‌هایی مانند بی‌بندوباری شدید جنسی، وابستگی بیش از حد به فیلم‌ها و عکس‌‌های وقیح و خودارضایی اجباری می‌شود. وایس می‌گوید: «این رفتارها خصوصیات معینی دارند و هنگامی که به صورت مکرر و فراوان انجام می‌شوند، به عواقب زیان‌باری می‌انجامند.»

منبع: هفته نامه سلامت

ببینید کجا هستید

تشخیص اینکه همسرتان با نگاهش از چارچوب‌های زندگی مشترک‌تان خارج می‌شود آسان نیست. شما نمی‌توانید به مردی که از قوم و فرهنگ دیگری است یا از شهر و کشور دیگری آمده، به‌راحتی چنین برچسبی بزنید. فراموش نکنید که برای تشخیص درستی یا نادرستی یک رفتار، حتما باید به مسائل فرهنگی و مذهبی جامعه توجه کنید. این مسائل فرهنگی می‌تواند حتی از شهری به شهر دیگر هم متفاوت باشد. به همین دلیل، بدون درنظر گرفتن این فرهنگ نباید حکمی را صادر کنید. ممکن است در فرهنگ فرد مقابل‌تان، رفتاری که از نظر شما ناپسند است، کاملا طبیعی و شایسته تلقی شود؛ پس اگر با فردی که فرهنگ و تربیتی متفاوت از شما دارد ازدواج کرده‌اید، نمی‌توانید انتظار داشته باشید که او همان‌طور که از کودکی به شما القا شده ‌است رفتار کند. شاید بد نباشد گاهی هم دنیا را از دریچه باور‌های او ببینید و بعد در مورد رفتار‌هایش قضاوت کنید.

سنگ‌های‌تان را وا بکنید

اگر می‌خواهید زندگی مشترک موفقی داشته باشید، قبل از ازدواج نظرات خود را در مورد محدوده روابط زن و مرد (از جمله نگاه، صحبت کردن و...) با همسر آینده‌تان در میان بگذارید تا به نگاه مشترکی دست یابید. درصورتی که شما محدوده‌هایی که مورد نظرتان هست را توضیح داده‌اید و با خواستگار‌تان در مورد پایبند بودن به این مرزها توافق کرده‌اید، قضاوت در آینده برایتان راحت‌تر خواهد شد، زیرا شما با توجه به این قرارداد‌ها می‌توانید رفتار همسرتان را بررسی کرده و در موردش قضاوت کنید. شما می‌توانید بگویید که آیا فلان رفتار همسرتان در چارچوبی که قبلا در موردش توافق کرده بودید جا می‌گیرد یا طبق این چارچوب، رفتار انجام شده نادرست و سزاوار مجازات است.

این نگاه، همان نگاه است؟

اگر می‌خواهید همسرتان را به‌دلیل نگاهش متهم کنید، باید بتوانید رفتاری را متفاوت از رفتار‌های همیشگی‌اش ببینید و بعد مهر چشم‌ناپاکی را رویش بچسبانید. بعضی از افراد همین که همسرشان چشم در چشم فرد نامحرمی بیندازد یا با او گفت‌وگو کند، او را متهم می‌کنند ولی آیا واقعا اینگونه است؟ آیا در پشت این نگاه سوء لذت وجود دارد؟ یا این فقط یک تصور است و هیچ راهی برای اثبات اینکه این نگاه ناشایست است وجود ندارد؟ اگر شما با هر رفتار همسرتان برانگیخته می‌شوید، بهتر است قبل از قضاوت در مورد او، خودتان را زیر ذره‌بین قرار دهید. اگر نتوانید ذهن‌تان را مدیریت کند، با گذشت زمان دامنه این سوء‌ظن‌ها بیشتر می‌شود و هر حرکتی از طرف مقابل زیر ذره‌بین قرار می‌گیرد.

فکر‌تان را الک کنید

بعضی از افراد چون خودشان به‌صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به این رفتار تمایل دارند، آن را به دیگران نسبت می‌دهند. درواقع آنها گاهی با یادآوری گذشته‌ای که داشته‌اند و گاهی به‌دلیل تصوراتی که هنوز در زندگی‌شان جریان دارد، همسرشان را متهم به رفتاری می‌کنند که یا انجامش نداده یا مقصود نادرستی از انجام دادنش نداشته است. سعی کنید حساب گذشته را از امروز‌تان جدا کنید و نه برای آنچه پشت سر گذاشته‌اید کسی را متهم کنید و نه به‌‌دلیل گذشته او، روی رفتار‌های امروزش حساسیت به خرج دهید.

منتظر آینده باشید

یک رفتار زمانی قابل بررسی و مجازات است که تکرار شود. اگر تنها یک‌بار احساس کردید که همسرتان با نگاهی که از نظر شما ناپسند است به فرد دیگری چشم دوخته، در موردش قضاوت نکنید. اما ممکن است این توصیه شما را به دام دیگری بیندازد، پس مراقب باشید! افرادی که برای نخستین بار با چنین رفتاری از سوی همسرشان روبه‌رو می‌شوند، ابتدا دچار تردید می‌شوند و برای اینکه تردید‌شان به یقین تبدیل شود، هر نگاه و رفتار همسرشان را زیر ذره‌بین قرار می‌دهند و نسبت به او حساس می‌شوند. باید بدانید این حساسیت‌ها به رفع مشکل کمک نخواهد کرد بلکه باعث اضطراب بیشتر و گاهی بیماری وسواس و بدبینی می‌شود. این رفتار‌ها نه‌تنها به‌خود شما آسیب می‌زند بلکه طرف مقابل‌تان را هم دچار تنش می‌کند و ممکن است که در آینده این تنش به تکرار رفتار ناشایست تبدیل شود.

آسمان و ریسمان نبافید

اگر واقعا یقین پیدا کردید که همسرتان به شکلی متفاوت به زنان دیگر نگاه می‌کند، زیاده روی نکنید و این رفتار او را به دیگر جنبه‌های زندگی‌تان تعمیم ندهید، مثلا هرگز نگویید او به زنان دیگر نگاه می‌کند، پس مرا دوست ندارد یا اینکه او به دیگران نگاه می‌کند، پس حتما رفتار‌های نادرست دیگری را هم انجام می‌دهد که من از آنها بی‌خبرم. درصورت مشاهده چنین رفتاری، سعی کنید بیشتر از قبل مدیریت زندگی‌تان را به دست بگیرید و نگذارید این رفتار همسرتان دیگر حوزه‌های زندگی‌تان را هم به‌خود درگیر کند.

قانون‌های تازه وضع کنید

اگر می‌خواهید همسرتان با شما همراه شود و بیشتر برای دوام زندگی مشترک‌تان تلاش کند، انتظارات‌تان را در محدوده شرع و عرف با او در میان بگذارید و اگر بعد از آن رفتارش را انکار کرد، ابتدا این انکار را بپذیرید. حالا شما هم با او هم‌کلام شده‌اید، وقت آن است که مجددا با کمک او چارچوب جدیدی را برای حدود روابطتان تعیین کنید و در مورد‌شان با او به توافق برسید. از او بخواهید در آینده به این تفاهمنامه پایبند باشد تا اگر این اصول مشترک را بار دیگر نادیده گرفت، بتوانید برخورد جدی‌تری را درنظر بگیرید.

عملیات انتحاری ممنوع!

احتمالا بعد از اینکه احساس کردید همسرتان به شکلی متفاوت به زنان دیگر نگاه می‌کند، دچار خشم زیادی خواهید شد یا احساس ناتوانی خواهید کرد. اما قبل از نشان دادن هر واکنشی، باید به‌خود فرصت دهید تا این خشم را مدیریت کنید و تا قبل از آنکه عنان ذهنتان را در دست بگیرید، نباید واکنشی نسبت به رفتار او نشان دهید. بعد از فروکش کردن هیجان و خشم‌تان، بار دیگر آن رفتار را بازبینی کنید؛اگر بعد از این بررسی دوباره به این نتیجه رسیدید که رفتار همسرتان صحیح نبوده است، آن را صریحا با او درمیان بگذارید و نگرانی‌هایتان را به همسرتان بگویید.

با متخصص‌ها درددل کنید

اگر تردید دارید و نمی‌دانید که قضاوت‌تان در مورد همسرتان درست است یا نه، قبل از آنکه او یا خودتان را متهم کنید، با یک متخصص مشورت کنید. شما می‌توانید با کمک چنین فردی بدانید آیا مشکل از توهمات شما ناشی می‌شود یا اینکه همسرتان با رفتار‌هایش درحال ضربه زدن به زندگی مشترک‌تان است. شاید رفتار او از مشکلات دیگری ناشی شده باشد و تنها با کمک یک متخصص بتوانید آن را ریشه یابی و اصلاح کنید.

سفره دلتان را باز نکنید

درست است که شما نگرانید و رفتار همسرتان هم آزار‌تان داده‌است اما هیچ وقت با افراد غیرمتخصص (مثلا اعضای خانواده و یا دوستان) راجع به این موضوع صحبت نکنید چون باعث تخریب شخصیت همسرتان در مقابل آنها می‌شود. حتی اگر همسرتان مرتکب چنین رفتاری شده باشد، ممکن است در آینده رفتار خود را اصلاح کرده و به قانون‌های مشترک‌تان پایبند شود. اما یادتان نرود نظر منفی دیگران در مورد او، حتی بعد از این تغییرات هم عوض نخواهد شد و حتی اگر به همسری ایده‌آل برایتان تبدیل شود هم، دیگران تنها او را به‌عنوان فردی که نگاه ناپاک دارد می‌بینند.

پزشکان می‌گویند رفتارهای جنسی اجباری و بی‌اختیار ممکن است برای بعضی‌ها مشکل‌آفرین باشد و باعث شود آن ها به رفتارهای خود تخریب‌کننده‌ای روی آورند که ناشی از میل جنسی‌شان است….

بسیاری از مشاهیر در زمینه های ورزشی ، گویندگی و …. که پس از چند رسوایی جنسی در محل کار، از شغلشان اخراج شده اند. ادعای آنان و دیگرانی که مشابه آنها هستند، این است که آن ها بیمارند و بیماری‌شان اعتیاد جنسی است! آیا پزشکان نیز ادعا را تایید می‌کنند؟
اغلب آنان به بیماری‌شان اعتراف کرده‌اند و وارد برنامه‌های درمان اعتیاد جنسی شده‌اند. متخصصان بهداشت روانی نیز توافق دارند که برخی افراد به نحوی غیرقابل کنترل و زیان‌رسان، خود را در رفتارهای جنسی غرق می‌کنند و واقعا نمی‌توانند جلوی خودشان را بگیرند. اما در این مورد که آیا این نوع رفتار را باید یک اعتیاد به حساب آورد یا یک اختلال روانی، هنوز اختلاف نظر هست.

آیا می‌شود نام این بیماری را اعتیاد جنسی گذاشت؟

در نسخه جدید «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» که روان‌پزشکان برای طبقه‌بندی بیماری‌های روانی از آن استفاده می‌کنند، یک رده جدید برای اعتیادهای رفتاری قرار داده شده که اعتیاد به امور جنسی را شامل نمی‌شود.

دکتر مارتیناپی‌کافکا، استادیار بالینی روان‌پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد و یکی از اعضای تجدیدنظرکننده این راهنما، می‌‌گوید: «در حال حاضر شواهد تجربی کافی برای نامیدن این اختلال به نام «اعتیاد جنسی» وجود ندارد.» اما روان‌درمان‌گران فعال در حوزه اعتیاد جنسی، با این نظر موافق نیستند. داگلاس وایس، روان‌شناس و مدیر اجرایی مرکز مشاوره قلب در کلرادو اسپرینگ، در این باره می‌گوید: «ما بیش از ۲۸ سال است که در حال درمان چنین معتادانی هستیم!» اما دکتر کافکا می‌گوید: «مشکلاتی در مورد تلاش برای گنجاندن رفتارهای اجباری جنسی در مدل روان‌پزشکی پذیرفته‌شده برای اعتیاد وجود دارد.»

ثابت نشده است که مانند اعتیاد به مواد مخدر، فرد معتاد جنسی نیاز به مقادیر فزاینده رفتار جنسی برای رسیدن به همان میزان ارضا در دفعات قبل داشته باشد. اگرچه برای این افراد، مشکل است که جلوی رفتارهای جنسی‌ ـ ‌اجباری خود را بگیرند اما هنوز پژوهشگران مطمئن نیستند که این بیماران هنگام قطع این رفتارها دچار علایم ترک شوند.
همچنین اعتیاد به امور جنسی اگرچه شامل دست زدن به رفتارهای پرخطر و ماجراجویانه می‌‌شود اما شواهد قوی وجود ندارد که مانند سایر اشکال اعتیاد، میزان این رفتارها در طول دوره اعتیاد جنسی اوج بگیرد.
به قول دکتر کافکا، مشکل در تلاش برای به کار بردن مدل اعتیاد برای فعالیت‌هایی است که ماهیتی زیستی دارد. او می‌گوید: «اعتیاد به مصرف مواد مخدر یا قماربازی آن‌قدر مانند تمایل به فعالیت جنسی، منشأ زیستی ندارند. همه ما غذا می‌خوریم، می‌خوابیم و به فعالیت‌های جنسی می‌پردازیم و مشکل است به رفتاری که بخشی از زندگی معمول انسان است، برچسب اعتیاد زد.» روان‌پزشکان توانسته‌اند اختلالات در سائق‌های زیستی را تشخیص داده و مورد بررسی قرار دهند، بدون اینکه آنها را اعتیاد بنامند. برای مثال، افرادی را که به‌طور بی‌اختیار و اجباری در غذا خوردن افراط می‌کنند، مبتلا به جوع عصبی می‌نامند، نه معتاد به غذا.