(( ای قادرمتعال !

مرا با ذکرنامت |آرام ومتبرک گردان

و از اشتغال فکری و ذهن پر ازدحام رهایم کن.

به من توانایی برنامه ریزی امور عطاءفرما و متعادلم نما تا با غلبه بر تنبلی ، بی حوصله گی و بی تفاوتی اموری را که برای امروزم تدبیر و تقدیر نمودی از سر عشق به انجام رسانم . و از امروز و فردا کردن اجتناب ورزم و در انجام کارهایم حضورت را دخیل نمایم و عشق بورزم و از فرصت های طلایی که در مسیر زندگی ام قرار دادی با اشتیاق استقبال نمایم. ))

 ((خدای خوبم ! ای خالق فرصت ها !

بودن در شرایط حال است که مرا از درد و رنج های گذشته و دیروز می رهاند.

از آستان پرفیضت برای امروزم  تواضع و فروتنی ، وسعت روزی ،گذشت ، مهربانی ، پذیرش همگان و خدمت  طلب می نمایم وبرای آرامش امروزم ،سعی دارم ،رفتار و کردارم را اصلاح نمایم و دیروز را فراموش کنم و تنها تلاشم این باشد که اشتباهات دیروز را امروز تکرار نکنم تا از دیروز رها گردم ، از امروز لذت برم و برای فردا امید وار باشم  چونکه تورا دارم ،ایمان و باوردارم که نیاز هر روزه مرا بنا به درخواستم تدبیر می کنی. ))5

(( خدای خوبم !

با اعتماد به تو سوار بر کشتی  (زمان حال) از ساحل گذشته غمبار و پر رنج دور می شوم و فقط به تو می اندیشم امروز فانوس وسوسه انگیز( آینده ) نمی تواند مرا از زمان حال غافل کند و به سوی خود کشد ، یقین دارم با حضور در این کشتی ست کهبه ساحل امنی که تو تعیین کرده ای هدایت می شوم ))6

برگرفته از کتاب سخن عشق مجتبی دشتی