((ای غفار متعال !

کمکم کن که از ویرانه های رنجش به آبادی بخشش هدایت و متبرک گردم.

کمکم کن تا به امید بخشیدن و پروانه گشتن از پیله رنجش ها  |، رها گردم و در سایه مهربان تو آرام گیرم و دردهای گذشته و اکنونم را با عشق به تو و مهر ورزیدن التیام بخشم.

و در عین توانگری و قدرت انتقام گیری ، عفو و بخشش را پیشه سازم تا نزدت گرامی تر گردم و به جای تحمل و مجازات کردن بخشیدن را تجربه نمایم.)) 3

(( ای قادرمتعال !

مرا با ذکرنامت |آرام ومتبرک گردان

و از اشتغال فکری و ذهن پر ازدحام رهایم کن.

به من توانایی برنامه ریزی امور عطاءفرما و متعادلم نما تا با غلبه بر تنبلی ، بی حوصله گی و بی تفاوتی اموری را که برای امروزم تدبیر و تقدیر نمودی از سر عشق به انجام رسانم . و از امروز و فردا کردن اجتناب ورزم و در انجام کارهایم حضورت را دخیل نمایم و عشق بورزم و از فرصت های طلایی که در مسیر زندگی ام قرار دادی با اشتیاق استقبال نمایم. ))

برگرفته از کتاب سخن عشق نوشته مجتبی دشتی

/ 2 نظر / 5 بازدید
رها

خدایا بینشی به ما بده که در مورد راه رفتن کسی قضاوت نکنیم تا زمانی که با کفش هایش راه نرفته ایم.

شوق ظهور

با تشکر فراوان از شما به خاطر این که این پیغام خداوند را به ما رساندید[گل][گل][گل][گل][گل]