در بهبودی هم راه های پیشنهادی انجمن را جدی نمی گیریم و به توصیه های راهنمایمان عمل نمی کنیم. بعد شروع  می کنیم به سرزنش کردن راهنما و دیگران. یکی از راه هایی که می توانیم با آن توجیهی برای این رفتارمان بیاوریم این است که بگوییم تمام این کارها به علت بیماری است.

اعتیاد حقه باز و گیج کننده است و می تواند هر کسی را در غل و زنجیر خود بگیرد و وادار به رفتاری کند که به خود فرد آسیب بزند و برخلاف عقیده بهتر وهدف و آرزوهای درست او عمل کند.

ما با اعتیاد به مواد مخدر فقط می خواستیم از خود در برابر مسئولیت­هایمان فرار کنیم. اگر می بینیم در بهبودی هستیم ولی هنوز هم سعی می کنیم از افراد متخصص انتقاد کنیم، می تواند برای ما علامتی هشدار دهنده باشد از اینکه بیماریمان دوباره فعال شده است و از ناآگاهی  و بی تفاوتی ما  می خواهد راهی برای رخنه در وجودمان پیدا کند.

کسانی که دچار خود بزرگ بینی هستند، بی آنکه آگاه باشند چشمان خود را در مقابل تعهدات­شان می بندند. معتادانی از این دست به ندرت اجازه می دهند که کمکشان کنیم و کمتر نیاز به دلداری دارند. مسئله این است که به آنها نزدیک شویم و کمک­شان کنیم تا از میان دیوارهای غرور که در اطرافشان  افراشته است، شکافی بیابند و از این طریق نور خرد بر آن بتابد. زیرا بعضی احتیاج به کمک دارند اما نمی دانند چگونه کمک بگیرند.

دستیابی به فروتنی و تواضع شالوده اساسی هر کدام از اصول دوازده قدم روحانی معتادان است. زیرا بدون داشتن فروتنی هیچ معتادی هرگز نمی تواند به هوشیاری و بهبودی برسد. همچنین تقریبا همه ما معتادان دریافته­ایم اگر این ابزار و موهبت گرانبها را که برای هوشیاری و بیداری روحانی بهبودی ضروری است در خود تقویت نکنیم شانس زیادی برای دستیابی به آرامش واقعی نداریم.

 بدون تواضع و فروتنی نمی توان در راستای هدفی سودمند گام برداشت یا در شرایط سخت، ایمانی که برای مقابله با وقایع غیر منتظره لازم است را در خود بسیج کنیم.

یکی از تمریناتی که انجام می دهم تلاش برای تهیه فهرستی کامل از نعمت هایی است که از آنها برخوردارم.همچنین می­کوشم شناختی صحیح نسبت به بسیاری از نعمت­های مادی و معنوی متعلق به خود به دست آورم. در واقع کوشش من در این راه به منظور دستیابی به حالتی از سپاسگزاری همراه با مسرت باشد.

احساس قدرشناسی کنیم. قدرشناسی نسبت به این که روزگاری از اعتیاد به مواد مخدر رنج می بردم و معجزه ای از عالم بالا به یاریم شتافت و نجاتم داد.

 قدرشناسی نسبت به این که جلسات را مهیا ساخت. قدرشناسی نسبت به دوستان بهبودی که پیوندهای دوستانه فوق العاده نزدیکی بین من و آنها ایجاد نمود که کمتر جایی دیده می شود. قدرشناسی نسبت به اینکه راهنمایی برای کمک به من فرستاد که همه اینها انگیزه هایشان کمک و نجات و بهبودی و آرامش من است.

وقتی سپاسگزاری به این شیوه تکرار و تعمیق شود، در نهایت حس طبیعی رضایت از خود در پیشرفت هایی که قادر به انجام­شان در مراحل مختلف زندگی شده ایم، درون­مان جایگزین می شود.

بیشتر ما این تجربه را داریم که خودپسندی و غرور به قلب و روح هیچ انسان سپاسگزاری راه ندارد و وقتی روح ما سرشار از سپاسگزاری است.  آن گاه قلب ما تنها برای لطیف ترین احساسات شناخته شده بشری یعنی محبت وعشق ورزیدن می تپد.

چون می دانیم بسیاری از ما معتادان در تنهایی و انزوا از دوستان بهبودی و بی اعتنا به راه های پیشنهادی انجمن و ندای درون زندگی می کنیم. چقدر خوب است به جای احساس از خود راضی بودن خود را  یک معتاد در حال بهبودی بدانیم که احتیاج به کمک دارد.

راهنمایم حرف قشنگی به من زد. گفت: "در انجمن تمام بداقبالی های تو باعث نیک بختی­ات می­شود و تمام عجزهای تو سرمایه تو می شود و معتادان در حال بهبودی انسان­های ممتازی برای تو می شوند. اگر دوست داشتنی هستی به خود و دیگران احترام بگذار."

راهنمایم می گوید: "مثل مردم دنیا که رئیس دارند نباش. در انجمن اگر کسی می خواهد بزرگ باشد باید خدمتگزار خوبی باشد. در انجمن باورهای ما تغییر می کند و چیزهایی که قبلا برایمان مهم بود امروز دیگر مهم نیست و چیزهایی که قبلا برایمان مهم نبود امروز برایمان مهم و مفید است.

برای نمونه در گذشته برایمان خدمت کردن و فروتنی مهم نبود. امروز در انجمن برایمان خیلی مهم است. قبلا ما فکر می کردیم فروتنی ضعف شخصیتی است، اما انجمن نشان می دهد و می گوید فروتنی بالاترین و بزرگترین خصیصه یک معتاد در حال بهبودی است و انجمن قبرستان خودمحوری و غرور است و در انجمن جایگاهی ندارد.

اگر ما مغروریم شاید خودمان متوجه نیستیم و فکر می کنیم که مغرور نیستیم اما وقتی از دوستان بهبودی، همسر، فرزندان و دیگر اطرافیان­مان می پرسیم، آنها به ما می گویند که چقدر ضعف داریم و چقدر مغرور و خودخواهیم.

انجمن می گوید؛ افراد فروتن اجازه می دهند که به آنها کمک شود تا بر ضعف­هایشان و مشکلات­شان پیروز شوند. برای کسی که می خواهد اعتماد به فرایند بهبودی و نیروی برتر داشته باشد یکی از نشانه های اساسی تسلیم و مطیع بودن و اعمالی که نشانگر اعتماد من است بر اینکه من مغرور نشوم و فروتنی را تمرین کنم.

در انجمن به کسی پاسخ گو باشم. گرفتن راهنما و وقت گذاشتن برای سوالات قدم، جلسات، مشورت.

عضوی خدمتگزار باشیم. عضو خدمتگزار بودن کمک زیادی به فرایند بهبودی و اعتماد و فروتنی ما می­کند و این گونه خود را تحت انضباط و راه­های پیشنهادی انجمن قرار می دهیم با اصول زندگی کردن.

 پدرام مقدم

/ 0 نظر / 9 بازدید